پر شکوه و لطیفی
مثل اوج ترانه گرمی و زندگی بخش
مثل خواب جوانه
گرمی ات چشم خورشید،نرمی ات موج مهتاب
پاکی ات روح گلها،خوابی ات بی کرانه
مرغکان نگاهم،از افق های چشمم
آورند از برایت ،نامه ی عاشقانه
آمدم بی بهانه بار دیگر به سویت
ور بپرسی بگویم:
از تو بهتر بهانه؟!
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و دوم بهمن ۱۳۸۶ ساعت ۱۲:۳۸ ب.ظ توسط نازنین
|