اي خسته از خود بيگانه من

اي آنكه بودي همخانه من

من همچو شمعي آتش گرفتم      اما تو نگشتي پروانه من

با روح و جانم بيگانه بودي       تنها تو بودي همخانه من

 

 

تو حريص عاشقي را از نگاه نخوانديمن          

  تو سخن از وفا نگفتي

چه غريبه اي به شبهام غم خود ز من نگفتي   

  دلم از دلت كلامي نشنيد

ز تو نقش آرزويي نكشيد ز تو نامه اي ز قلبم نرسيد